Pierścionek kupiliśmy razem. Sroczka błyskotka. Świecidełko mamidełko. Nie dał mi go założyć.
– To musi być szczególna okazja – powiedział.
Szczególna okazja? Coś się zmieniło? A deklaracje? A “żadnych związków”? Słaba kobieta podatna na ułudę. Halucynacja niedoszłych miraży. Bajeczka. Fikcja. Nie w aucie, nie wśród ludzi . Schował pudełko. W sypialni położył na łóżku.
– Proszę.
Na stoliku zostawił notatkę. O “złotych kajdanach”, zniewoleniu, przymusie. Ja go zmuszałam?! Chciałam zniewolić?! Zakuć w kajdany?! To on wkroczył w moje życie i rozpakował swój bagaż. Nad ranem go nie było. Wyszedł wcześnie, gdy spałam.
— *** —
We chose the ring together. A magpie’s trinket. A glittering lure. He wouldn’t let me put it on.
– It has to be a special occasion – he said.
A special occasion? Had something changed? What about the declarations? What about ‘no relationships’?
A weak woman, susceptible to illusion. A hallucination of unrealized mirages. A fairy tale. Fiction. Not in the car. Not among people. He put the box away. In the bedroom, he placed it on the bed.
– Here you are.
He left a note on the table. About ‘golden shackles’, captivity, coercion. Did I force him?! Did I try to bind him? To shackle him in chains?! He was the one who stepped into my life and unpacked his baggage. By morning, he was gone. He left early, while I was asleep.